Usuwanie historii VIN z VIN-History (vin-history.org)

Czym jest VIN-History (vin-history.org) i skąd ma dane o Twoim aucie

VIN-History to archiwum kart pojazdów z amerykańskich aukcji Copart. Serwis sam opisuje się hasłem „Check car history easily with VinHistory” i deklaruje, że gromadzi dane aukcyjne od marca 2021 roku — data zgadza się z rejestracją domeny, założonej 8 marca 2021 u ukraińskiego rejestratora. Na stronie głównej podaje liczniki: ponad milion numerów VIN i ponad dwadzieścia milionów zdjęć. W stopce widnieje wyłącznie logo Copart, tytuły kart kończą się słowami „car history from Copart”, a fotografie wczytują się bezpośrednio z serwera zdjęciowego Copart. Wynika z tego jasno, czego serwis dotyczy: pojedynczej licytacji z jednego domu aukcyjnego, nie pełnej historii pojazdu.

VIN-History nie jest domem aukcyjnym, ubezpieczycielem ani rejestrem państwowym. Nie sprzedaje samochodów i nie sprzedaje raportów. Publikuje to, co w dniu licytacji było w internecie dostępne publicznie, i trzyma to online długo po zamknięciu aukcji — gdy auto stoi już naprawione w Polsce. Do rekordu nie da się dopisać, co z pojazdem zrobiono później; taki mechanizm w serwisie nie istnieje.

Dostęp jest w pełni otwarty. Nie ma rejestracji, nie ma konta, nie ma paywalla — adresy /en/login i /users/sign_in zwracają 404, a wszystkie karty, katalog i dokumenty prawne dają się otworzyć bez logowania i bez żadnej płatności. Serwis prowadzi dodatkowo publiczny katalog z paginacją liczącą 1 786 067 stron po dziesięć pojazdów, więc karty są dostępne nie tylko przez wyszukiwanie po VIN-ie, ale i przez zwykłe klikanie.

Co dokładnie widać w VIN-History po wpisaniu numeru VIN

Karta pojazdu jest zbudowana jak uproszczona karta aukcyjna. Nagłówek to rocznik, marka, model i numer VIN w jednym wierszu. Pod nim galeria zdjęć wykonanych przez Copart przy przyjęciu pojazdu na plac, dalej dwie tabelki z danymi technicznymi i aukcyjnymi, a na końcu krótki opis wygenerowany automatycznie z tych samych pól.

Jakie dane VIN-History publikuje

• Numer VIN — w adresie strony, w znaczniku title i w opisie meta
• Zdjęcia lota, wczytywane wprost z serwera zdjęciowego Copart
• Rodzaj uszkodzenia głównego i dodatkowego, na przykład „Front end, Side”
• Datę i godzinę aukcji oraz typ sprzedaży: „Pure Sale” albo „Minimum bid”
• Stan licznika w milach, rocznik, pojemność i rodzaj paliwa, skrzynię i napęd
• Opis, który jeszcze raz powtarza VIN i nazwę uszkodzenia pełnym zdaniem

Czego VIN-History nie pokazuje

Nie ma tu finalnej ceny licytacji ani żadnej kwoty — mimo że sam szablon opisu meta zapowiada „Price, photos”, w treści karty pole z ceną nie występuje. Nie ma numeru lota, nie ma lokalizacji magazynu, nie ma rodzaju dokumentu ani informacji o kluczach czy szacowanej wartości rynkowej. Nie ma też adnotacji o wiarygodności przebiegu: licznik podany jest surową liczbą, bez oznaczenia „actual” lub „not actual”. Jeśli Twoim głównym problemem jest poufność kwoty zakupu, źródło leży w innym serwisie — pełny katalog serwisów rozdziela to jednoznacznie, pozycja po pozycji.

Dlaczego zdjęcia „przed naprawą” psują rozmowę o cenie

Mechanizm jest prozaiczny. Kupujący wpisuje VIN w telefon, dostaje galerię auta w stanie, w jakim trafiło na plac w Teksasie czy Georgii, i od tej sekundy rozmawia już nie o samochodzie, który przed sobą widzi, lecz o tym ze zdjęć. Fotografie aukcyjne robi się szybko, pod kątem eksponującym zniszczenia, bo mają udokumentować szkodę, a nie cokolwiek sprzedać. Nawet solidna i kosztowna naprawa wygląda przy nich blado, bo galerii „po” nikt nie publikuje.

Do tego dochodzi etykieta uszkodzenia, wypisana wprost i pełnym zdaniem w opisie. „Front end” przy karcie z dwudziestoma zdjęciami działa na rozmowę o cenie inaczej niż to samo powiedziane przez Ciebie z wyjaśnieniem, co zostało wymienione i za ile. Zdjęcia stają się kotwicą negocjacyjną, a wpis jest publiczny — ten sam zestaw zobaczy każdy kolejny oglądający i każdy komis, do którego pojedziesz po wycenę.

Operator sam sprzedaje usunięcie strony — co o tym wiadomo

Trzeba to powiedzieć wprost, bo zmienia Twoją decyzję. Pod każdą kartą pojazdu VIN-History umieszcza link „I want to remove this page from the website”. Prowadzi on do osobnej strony, na której operator wyjaśnia, że po opłaceniu strona zostanie usunięta automatycznie, a wyszukiwarka przeindeksuje serwis w ciągu kilku najbliższych dni. Płatność uruchamia przycisk „Proceed to Checkout”, który przekierowuje do zewnętrznego operatora płatności. Regulamin serwisu jest z tym spójny: to oferta publiczna według art. 641 kodeksu cywilnego Ukrainy, a przedmiotem umowy jest — w punkcie 2.2 — usunięcie strony z serwisu wraz z informacją o VIN-ie, zdjęciami i pozostałymi danymi pojazdu. Punkt 4.3 potwierdza, że samo sprawdzenie VIN-u jest bezpłatne, a punkt 4.8, że klient płaci właśnie za usunięcie strony. Innymi słowy: dane są tu darmowe, płatne jest ich zniknięcie.

Ta droga jest dla Ciebie otwarta i nie sugerujemy, że jej nie ma. Warto tylko wiedzieć, czego się z góry nie dowiesz. Kwoty operator nie podaje nigdzie w serwisie — punkt 4.9 regulaminu mówi, że koszt wyliczany jest dopiero w okienku pojawiającym się po bezpłatnym sprawdzeniu baz, więc cenę poznasz na etapie kasy. Nie przeprowadzaliśmy tej transakcji, dlatego kwoty nie potwierdzamy. Zakres opisany jest jako „ta strona”, a każdy pojazd ma w VIN-History trzy adresy — angielski, ukraiński i rosyjski — i z opisu nie wynika, czy płatność obejmuje wszystkie trzy. Wniosku do Google operator nie składa: zakłada, że robot sam wróci i zauważy zniknięcie. Polityka zwrotów daje 14 dni na reklamację zgłoszoną mailem, rozpatrywaną w 1–3 dni roboczych.

Jak usuwamy dane z VIN-History — krok po kroku

Zaczynamy od bezpłatnego audytu VIN i to nie jest formalność. Serwis stoi za Cloudflare i generuje trzy adresy językowe na jeden pojazd, a mapa witryny zgłasza je wszystkie osobno, więc kompletną listę adresów dotyczących Twojego auta ustalamy ręcznie, zanim cokolwiek wyślemy. Dopiero potem przygotowujemy wniosek: identyfikacja pojazdu, wykazanie, że jesteś właścicielem lub osobą uprawnioną, i wskazanie wszystkich adresów do usunięcia. Wniosek kierujemy do kanałów, które operator sam wskazuje jako swoje — adresu e-mail z zakładki „Contacts”, Telegrama i numeru telefonu — i prowadzimy korespondencję do końca, także wtedy, gdy pierwsza odpowiedź jest odmowna albo gdy pojawia się żądanie dodatkowych dokumentów.

Utrudnienie: brak wskazanego administratora danych

Serwis nie podaje nazwy podmiotu prawnego ani numeru rejestrowego. Zakładka „Contacts” wskazuje adres we Lwowie oraz adres w domenie Gmail, regulamin poddaje całość prawu ukraińskiemu, a polityka prywatności — choć istnieje — nie zawiera żadnej procedury usuwania danych ani wskazania administratora; mówi tylko, że serwis zbiera adres e-mail zamawiającego. Nie ma więc formularza RODO, do którego można by się odwołać. Prowadzimy sprawę tam, gdzie kanał faktycznie istnieje, a w razie milczenia eskalujemy do dostawcy hostingu i operatora sieci dostarczającej treść. Ta droga jest dłuższa i mniej przewidywalna — i właśnie dlatego mamy gwarancję zwrotu.

Podstawa prawna wniosku

Opieramy się na art. 17 RODO, na procedurach DMCA dla materiału zdjęciowego hostowanego w USA oraz na treści dokumentów samego serwisu. Punkt wyjścia jest neutralny: VIN-History publikuje dane pojazdu bez zgody właściciela, dlatego właścicielowi przysługuje wniosek o ich usunięcie. Nie modyfikujemy żadnych rekordów, nie podszywamy się pod nikogo i nie mamy od operatora upoważnienia — składamy wniosek do operatora w oparciu o jego procedurę i obowiązujące przepisy.

Potwierdzenie usunięcia

Na koniec dostajesz raport: listę usuniętych adresów z potwierdzeniami oraz potwierdzenia złożenia wniosków o deindeksację w Google. Usunięty wpis nie wraca. Jeżeli ten sam VIN zostanie ponownie wystawiony na aukcji, powstanie nowy, odrębny wpis — to nowe zdarzenie, nie powrót starego, i nie obejmuje go pierwotne zlecenie.

VIN-History w Google — VIN w adresie, tytule i opisie meta

Tu jest sedno sprawy. Numer VIN występuje jednocześnie w trzech miejscach, które decydują o widoczności w wyszukiwarce. W adresie: vin-history.org/en/vin/{VIN}-marka-model, a obok tego w wariantach /ua/ i /ru/. W znaczniku title, który ma postać „2010 CHEVROLET SILVERADO 1GCSKSE39AZ142104 car history from Copart” (po ukraińsku „…історія автомобіля від Copart”, po rosyjsku „…история автомобиля от Copart”). I w opisie meta: „Details of 2010 CHEVROLET SILVERADO with VIN: 1GCSKSE39AZ142104. Price, photos”. Efekt jest taki, że wyszukanie gołego numeru VIN wystarcza — sprawdziliśmy to na przykładowej karcie z katalogu i strona VIN-History była pierwszym wynikiem organicznym, z VIN-em widocznym już w samym tytule.

Serwis niczego przed robotami nie zamyka. robots.txt blokuje wyłącznie Amazonbota; dla wszystkich pozostałych robotów, w tym Googlebota, nie ma żadnego wpisu Disallow. Zadeklarowana mapa witryny działa: /sitemaps/sitemap.xml.gz odpowiada poprawnie i jest indeksem 1072 mniejszych map, z których każda zgłasza do pięćdziesięciu tysięcy adresów. Indeksowanie nie jest tu więc kwestią przypadku, tylko celowej konfiguracji.

Dlatego usunięcie ma dwa etapy i oba są konieczne. Najpierw usuwamy stronę ze źródła, a dopiero potem składamy wniosek o deindeksację konkretnych adresów. Sam wniosek do Google przy wciąż żywej stronie daje efekt tymczasowy: robot wraca, znajduje działający adres i indeksuje go ponownie. To najczęstszy błąd osób próbujących załatwić sprawę samodzielnie.

Ile kosztuje i ile trwa usunięcie z VIN-History

Rozliczamy się za pojedynczy serwis. Nie ma abonamentu, obowiązkowych pakietów ani dopłat za „trudny przypadek”. Audyt VIN jest bezpłatny — płacisz dopiero wtedy, gdy zdecydujesz się na usunięcie.

Nie obiecujemy, że usunięcie uda się w każdym przypadku. Obiecujemy coś innego i mamy to na piśmie: jeśli z VIN-History usunąć się nie uda, zwracamy 100% kwoty zapłaconej za ten serwis w terminie 7 dni roboczych. Reguluje to § 9 — Regulamin.

Czego nie usuwamy z VIN-History (i dlaczego)

Granicę usługi lepiej znać przed zapłatą niż po. Nie usuwamy i nie modyfikujemy wpisów w bazach oficjalnych: Carfax, AutoCheck, w oryginalnych systemach Copart i IAAI, w rejestrach DMV, NMVTIS ani w bazach ubezpieczycieli. Nikt tego legalnie nie robi, a firma, która to obiecuje, wprowadza Cię w błąd. Nasza praca dotyczy wyłącznie publicznie dostępnych publikacji w agregatorach i serwisach lustrzanych — VIN-History jest jednym z nich.

Nie usuwamy też danych, których ten serwis nie ma. Finalnej ceny licytacji, numeru lota ani lokalizacji magazynu na kartach VIN-History nie znajdziesz, więc nie ma czego usuwać. Jeśli zależy Ci przede wszystkim na kwocie zakupu, jej źródłem jest inny serwis — AutoAstat publikuje częściowo cenę finalną i kosztorys naprawy, a jeśli problemem jest sama liczba zdjęć, BidFax pokazuje zwykle kilkakrotnie obszerniejszą galerię niż VIN-History. Każdy z tych serwisów wymaga osobnego wniosku. I rzecz najistotniejsza: usunięcie publikacji z internetu nie zwalnia sprzedającego z obowiązku poinformowania kupującego o znanych mu wadach i uszkodzeniach pojazdu. Chodzi o Twoje dane osobowe i poufność ceny zakupu, nie o zatajenie stanu technicznego auta.