Usuwanie danych VIN z VinHistory (vinhistory.ru)

Czym jest VinHistory (vinhistory.ru) i skąd ma dane o Twoim aucie

VinHistory to archiwum lotów z amerykańskich aukcji pojazdów — Copart, IAAI i Manheim — prowadzone pod rosyjską domeną. Serwis nie licytuje, nie sprzedaje aut i nie jest domem aukcyjnym. Zbiera to, co w dniu licytacji było wystawione publicznie: galerię zdjęć, opis uszkodzenia, dane techniczne, dokument pojazdu, datę i miejsce sprzedaży — i trzyma to online lata po tym, jak samochód został naprawiony i zarejestrowany w Polsce. Na stronie z cennikiem operator deklaruje bazę liczoną w dziesiątkach milionów pojazdów i 800 mln zdjęć zbieranych od 2012 roku.

Wejście jest bezprogowe. Nie ma rejestracji, nie ma opłaty za samo obejrzenie karty, nie ma limitu sprawdzeń. Co więcej, żeby zobaczyć czyjeś auto, nie trzeba nawet znać numeru VIN: serwis prowadzi przeglądalne katalogi według marek pod adresami /vehicles/{marka}, a na stronie głównej wyświetla listę ostatnio oglądanych VIN-ów. Karta Twojego samochodu jest więc osiągalna nie tylko przez wyszukiwarkę, ale i przez zwykłe klikanie po katalogu.

To nie jest ten sam serwis co vin-history.org

Sprawdziliśmy to, bo nazwy są mylące niemal do nieodróżnialności. VinHistory (vinhistory.ru) i VIN-History (vin-history.org) to dwa niezależne serwisy prowadzone przez różnych operatorów — inna domena i inny rejestrator, inna para serwerów nazw, własne rekordy pocztowe po stronie vinhistory.ru, inny silnik i inny szablon strony. Ma to skutek praktyczny: usunięcie z jednego nie usuwa niczego z drugiego, a wniosek złożony pod zły adres to stracony tydzień. Jeśli Twój VIN wisi w obu, potrzebne są dwa osobne postępowania — i tak też je wyceniamy. Kartę bliźniaczego serwisu opisujemy osobno: usuwanie z VIN-History.

Co dokładnie widać w VinHistory po wpisaniu numeru VIN

Adres karty ma postać vinhistory.ru/car/{marka}-{id}/{VIN}, a numer VIN jest jego ostatnim członem. Ten sam VIN wraca w tytule zakładki — na sprawdzonym locie brzmiał on „5UXCR6C00N9L92481 — BMW X5 XDRIVE4 2022: история аукциона, фото и повреждения | VinHistory” — oraz w opisie meta, który streszcza uszkodzenie, dokument, lokalizację, datę sprzedaży i kwotę. Do tego dochodzą dane strukturalne schema.org typu Vehicle, w których VIN figuruje jako nazwa obiektu, i podpisy pod zdjęciami: każdy alt to „{rocznik} {marka} {model} VIN {VIN} фото с аукциона”.

Jakie dane VinHistory publikuje bez logowania i bez opłaty

• Pełną specyfikację: rocznik, nadwozie, pojemność, liczbę cylindrów, napęd, skrzynię, paliwo, kolor, liczbę drzwi
• Przebieg w milach — sama liczba, bez adnotacji o wiarygodności odczytu
• Rodzaj uszkodzenia oraz dokument pojazdu w oryginalnym brzmieniu, np. „NY MV-907A SALVAGE CERTIFICATE”
• Dom aukcyjny, numer lota, kod stanu, obecność kluczyków, plac i datę sprzedaży
• Nazwę sprzedającego — na sprawdzonych lotach były to „Farmers Insurance” i „VW CREDIT”
• Zdjęcie główne w pełnym rozmiarze oraz pasek miniatur, z których każda linkuje do oryginału na serwerze zdjęciowym serwisu
• Trasę wywozu z USA: miejsce załadunku i port docelowy — na sprawdzonych lotach Kłajpeda i Jebel Ali
• Automatycznie wygenerowany opis, który jeszcze raz, zdaniem po zdaniu, powtarza VIN, uszkodzenie i kwotę

Płatne jest dopiero pełne rozwinięcie galerii — 5 USD za jeden pojazd, taniej w pakietach. To jednak paywall na komplet, nie na dostęp: część zdjęć w pełnej rozdzielczości leży otwarta na karcie i indeksuje się razem z nią.

Dlaczego finalna kwota licytacji i port docelowy obniżają cenę Twojego auta

Większość agregatorów pokazuje zdjęcia. VinHistory idzie dalej i na części lotów podaje finalną stawkę — a stawka to zupełnie inna kategoria informacji niż fotografia zderzaka. Kupujący, który widzi, że auto poszło za 30 500 USD, przestaje rozmawiać o wartości samochodu, a zaczyna o Twojej marży. Nie ma znaczenia, że nie zna kosztu transportu, cła, akcyzy, blacharki, lakieru i części — ma jedną twardą liczbę i buduje wokół niej całą negocjację. Ta liczba stoi dodatkowo w opisie meta, czyli w tekście, który Google wyświetla pod linkiem: żeby ją zobaczyć, nie trzeba nawet otworzyć strony.

Do tego dochodzi trasa wywozu. Wpis „pierwotny port docelowy: Kłajpeda” mówi kupującemu, że auto szło na rynek wschodnioeuropejski jako pojazd powypadkowy, a nie że trafiło do Polski od jednego właściciela. I wreszcie przebieg — podany jako naga liczba mil, bez oznaczenia, czy odczyt uznano za rzeczywisty. Kupujący czyta go jak fakt i porównuje z tym, co pokazuje licznik dziś.

VinHistory sam sprzedaje usunięcie — za 30 USD

Trzeba to powiedzieć wprost, bo to Twoja alternatywa dla naszej usługi. Pod każdą kartą pojazdu jest przycisk usunięcia, a strona /delete_auto podaje stałą cenę 30 USD i opisuje zakres: zdjęcia, dane sprzedaży, cena i strona VIN. Dopisek przy przycisku obiecuje również usunięcie z indeksu Yandex i Google.

Czego ta oferta nie zawiera, a co ma znaczenie przy zakupie: operator nie podaje terminu realizacji, nie zapowiada żadnego dokumentu potwierdzającego, nie przewiduje zwrotu, a sama strona /delete_auto formułuje kwestię wyszukiwarek ostrożniej niż przycisk — mówi, że strona zostanie „przygotowana do usunięcia z indeksacji”. Operacja jest opisana jako nieodwracalna. Płatność przechodzi przez rosyjskie bramki płatnicze, a serwis nie publikuje ani nazwy podmiotu, ani adresu, ani polityki zwrotów. Decyzja należy do Ciebie — my dostarczamy udokumentowany wniosek, listę usuniętych adresów i osobne zgłoszenia deindeksacyjne, i odpowiadamy za wynik na piśmie.

Jak usuwamy dane z VinHistory — krok po kroku

Zaczynamy od bezpłatnego audytu VIN: ustalamy, ile dokładnie adresów w tym serwisie dotyczy Twojego pojazdu. Rzadko jest to jeden. Karta istnieje równolegle w wersji rosyjskiej i angielskiej pod osobnymi adresami, VIN pojawia się dodatkowo w katalogu marki, a zdjęcia mają własne adresy na serwerze zdjęciowym i indeksują się niezależnie od strony. Dopiero mając komplet, przygotowujemy wniosek: identyfikacja pojazdu, wykazanie Twojego tytułu do niego i wskazanie wszystkich adresów. Wniosek składamy w języku operatora, jedynym istniejącym kanałem kontaktu, i prowadzimy korespondencję do skutku — także wtedy, gdy pierwsza odpowiedź jest odmowna lub żadna.

Podstawa prawna wniosku

Opieramy się na art. 17 RODO tam, gdzie znajduje zastosowanie, na procedurze DMCA wobec materiału zdjęciowego pochodzącego z amerykańskich aukcji oraz na zgłoszeniu nadużycia do dostawców infrastruktury, z których serwis korzysta. Punkt wyjścia jest neutralny: VinHistory publikuje dane o pojeździe bez zgody właściciela, a więc właścicielowi przysługuje wniosek o ich usunięcie. Nie jesteśmy partnerem tego serwisu, nie mamy od niego upoważnienia i niczego w jego bazie nie modyfikujemy.

Utrudnienie: operator poza UE i brak wskazanego administratora danych

Mówimy to otwarcie, bo wpływa na przewidywalność. Domena jest zarejestrowana w rosyjskim rejestrze przez rejestratora z siedzibą w Rosji, a dane rejestrującego są ukryte jako „Private Person”. Serwis nie publikuje polityki prywatności, regulaminu, procedury DMCA, adresu ani nazwy podmiotu prawnego — adresy /privacy, /terms i /dmca zwracają 404, a jedynym kanałem kontaktu jest formularz „Задать вопрос”. Konsekwencja jest twarda: nie ma tu europejskiego administratora danych, do którego dałoby się skierować formalne żądanie z RODO, i nie ma organu nadzorczego, do którego można by się odwołać, gdy operator milczy. Skarga do polskiego UODO nie ma tu adresata.

Jak w takim razie to prowadzimy. Po pierwsze, wniosek i tak składamy — jedynym kanałem, jaki istnieje, w języku operatora, z pełną dokumentacją i terminem; przy własnej, płatnej procedurze usuwania odmowa bez powodu nie jest w interesie serwisu. Po drugie, materiał zdjęciowy pochodzi z amerykańskich aukcji, co otwiera ścieżkę DMCA wobec dostawcy CDN i hostingu zdjęć — a ten działa w jurysdykcji, w której zgłoszenia DMCA są obsługiwane. Po trzecie, w rekordzie SPF domeny figuruje adres IP niemieckiego dostawcy Hetzner Online GmbH, co daje kolejny punkt zaczepienia po stronie infrastruktury. Po czwarte, wniosek o deindeksację w Google jest niezależny od operatora i składamy go tak czy inaczej. Wynik jest tu mniej przewidywalny niż w serwisie z formularzem i polityką prywatności — i dokładnie po to jest gwarancja zwrotu.

Potwierdzenie usunięcia

Na koniec dostajesz raport: listę usuniętych adresów wraz z potwierdzeniami oraz potwierdzenia złożenia wniosków deindeksacyjnych. Usunięty wpis nie wraca. Jeżeli ten sam VIN zostanie ponownie wystawiony na aukcji, powstanie nowy, odrębny wpis — to nowe zdarzenie, nieobjęte pierwotnym zleceniem.

VinHistory w Google — VIN w adresie, tytule i opisie meta

Deindeksacja ma tu sens, bo wszystkie warunki są spełnione naraz. Karty pojazdów mają w nagłówku meta robots: index, follow, VIN stoi w adresie i w tytule zakładki, a opis meta powtarza go razem z uszkodzeniem, dokumentem i kwotą. Wyszukanie samego numeru VIN prowadzi więc prosto do karty, a każde zdjęcie ma w atrybucie alt ten sam numer, co otwiera osobną drogę przez Google Images. Do usunięcia jest zatem nie jeden adres, lecz komplet: wersja rosyjska, wersja angielska i pliki zdjęciowe.

Warto znać jeszcze jeden szczegół z audytu: plik robots.txt serwisu deklaruje mapę witryny pod adresem /sitemap.xml, ale ten adres jest blokowany przez zabezpieczenie samego operatora i nie otwiera się dla żadnego klienta, którego sprawdziliśmy — łącznie z przeglądarką. Listy adresów nie da się więc pobrać z mapy i trzeba ją zbudować ręcznie. To robimy w audycie.

Kolejność etapów nie jest kwestią gustu. Najpierw usunięcie ze źródła, dopiero potem wniosek do Google. Zgłoszenie deindeksacji przy wciąż działającej stronie daje efekt tymczasowy: robot wraca, znajduje żywy adres i indeksuje go ponownie.

Ile kosztuje i ile trwa usunięcie z VinHistory

Rozliczamy się za pojedynczy serwis. Nie ma abonamentu, pakietów ani dopłat za „trudny przypadek”. Audyt VIN jest bezpłatny — płacisz dopiero wtedy, gdy zdecydujesz się na usunięcie.

Nie obiecujemy, że usunięcie uda się w każdym przypadku — przy operatorze bez wskazanego administratora danych byłoby to nieuczciwe. Obiecujemy co innego i mamy to na piśmie: jeżeli z VinHistory usunąć się nie uda, zwracamy 100% kwoty zapłaconej za ten serwis w terminie 7 dni roboczych. Reguluje to § 9 — Regulamin.

Czego nie usuwamy z VinHistory (i dlaczego)

Granicę usługi lepiej znać przed zapłatą niż po. Nie usuwamy i nie modyfikujemy wpisów w bazach oficjalnych: Carfax, AutoCheck, oryginalnych systemach Copart, IAAI i Manheim, rejestrach DMV ani NMVTIS. Nikt tego legalnie nie robi. Nasza praca dotyczy wyłącznie publicznie dostępnych publikacji w agregatorach i serwisach lustrzanych — VinHistory jest jednym z nich. Jeżeli ten sam lot wisi równolegle gdzie indziej, każdy serwis wymaga osobnego wniosku; pełny katalog serwisów rozdziela to jednoznacznie, a odmienny przypadek bazy łączącej dane z wielu źródeł opisuje strona AutoAstat.

I rzecz najistotniejsza: usunięcie publikacji z internetu nie zwalnia sprzedającego z obowiązku poinformowania kupującego o znanych mu wadach i uszkodzeniach pojazdu. Chodzi o Twoje dane osobowe i o poufność kwoty, za którą kupiłeś samochód — nie o zatajenie jego stanu technicznego.